Πράγματι σε επικίνδυνο ταξείδι έχει εξελιχθεί η διαδρομή από τους Ανδρονιάνους μέχρι τα Δένδρα αλλά και στη συνέχεια του μέχρι τους Κρινιάνους.
Επικίνδυνος για τους οδηγούς , τους πεζούς αλλά και τα αυτοκίνητα. Η φυσιολογική φθορά όταν ξεκινήσει , συνεχίζει να μεγαλώνει με αυξανόμενη ταχύτητα, αν δεν επισκευαστεί κατάλληλα. Ο χειμώνας με τα νερά του και τα χιόνια του συντελεί σε ακόμα μεγαλύτερη φθορά.
Η κατάσταση έχει γίνει οριακή σε αρκετά σημεία όπως φαίνεται και από τις ενδεικτικές χτεσινές φωτογραφίες. Ο δρόμος αυτός είναι ο μοναδικός «ευπρεπής» για την κυκλοφορία μεταξύ των χωριών Ανδρονιάνοι- Δένδρα- Κρινιάνοι- Βίταλα –Μαλετιάνοι και βασικός για την πρόσβαση στην Κύμη.
Το 1979 μετά από συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου το παλαιό οινοπνευματοποιείο «Αρέθουσα» στη Χαλκίδα χαρακτηρίζεται ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική προστασία, ενώ η καλή κατάστασή του και η γειτνίασή του με την αρχαία πηγή της Αρέθουσας το καθιστά κατάλληλο για Μουσείο.
Η δημοσίευση παλιών φωτογραφιών προσφέρει εκτός των άλλων, μια αυξημένη δυνατότητα μέσα από την προσεκτική της εξέταση , να διαπιστώσεις με επαρκή ασφάλεια πολλά ενδιαφέροντα πέρα από την αυτονόητη και έκδηλη φθορά του χρόνου. Για παράδειγμα από τη συγκεκριμένη φωτογραφία ξαφνιαζόμαστε πολλοί στο άκουσμα πως το 1969 το Δημοτικό Σχολείο Δένδρων στέγαζε τουλάχιστον 18 μαθητές ενώ εδώ και αρκετά χρόνια δεν λειτουργεί ούτε το Δημοτικό Σχολείο Ανδρονιάνων λόγω έλλειψης μαθητόκοσμου....

Στο χωριό όλοι τον ήξεραν και τον έλεγαν Μανωλάκη λόγω του μικρού του αναστήματος. Ήταν μικρός στο ανάστημα και γενικά μικροσκοπικός, αλλά μεγάλος στο μυαλό και τα έργα. Ήταν πνευματώδης, αεικίνητος, με ποιητικές και σκωπτικές διαθέσεις.
Έλεγαν στο χωριό ότι όταν ήταν νέος στη στρατεύσιμη ηλικία έγιναν οι Βαλκανικοί πόλεμοι και μετά άλλοι. Υπηρέτησε στρατιώτης πάρα πολλά χρόνια. Όταν αποστρατεύτηκε έγραψε ένα βιβλίο, γράφοντας σε ποιήματα όλη τη στρατιωτική του ζωή. Ήταν πολύ σπουδαίο.
Γράφει η κα Αρετή Χρυσάγη – Δημητρίου
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός.
Ο Ιαβέρης συγκλόνισε τη Βουλή: Είναι σαν να πέφτει κάθε μέρα σε κατοικημένη περιοχή, αεροσκάφος με 20 επιβάτες
Μέσα σε ένα χρόνο είχαμε 1.600 νεκρούς και 20.000 τραυματίες σε τροχαία ατυχήματα.
Κάθε ημέρα έχουμε πέντε νεκρούς, πέντε τετραπληγικούς, 10 παραπληγικούς, 60 τραυματίες,...
Σε λίγο ξεκινούν και πάλι. Στα πουλιά αναφέρομαι. Θα ερωτευθούν θα ζευγαρώσουν θα γεννήσουν θα ταΐσουν τα μωρά τους και θα τα μάθουν το πρώτο τους πέταγμα το πρώτο τους αυτοδύναμο κυνήγι του επιούσιου. Ταυτόχρονα θα τα πείσουν πως η ζωή έχει και πολλές αναποδιές. Και πως η ζωή είναι μία , μοναδική για την κάθε ύπαρξη και ιερή. Τραγουδώντας ασταμάτητα συνεπαρμένα από τη μοναδικότητα όλων αυτών. Η φωλιά σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι απαραίτητη. Για τούτο και προηγείται το κτίσιμο της. Μην ενοχλείτε λοιπόν τα πουλιά πόσο μάλλον μη ασκείτε πάνω τους τις σκοπευτικές σας ικανότητες.
"Ο συντοπίτης μας , από τους Ταξιάρχες ή Κακολύρι, Γεώργιος Δ. Σκιάννης , μας έστειλς τα δύο αυτά βιβλία του με αφιέρωση του προς τον Σύλλογο μας. Βιβλία με ιστορικό αλλά και λαογραφικό πολιτιστικό περιεχόμενο. Όντας γειτονικά τα χωριά μας έχομε πολλά κοινά σημεία που είναι εμφανή και στην όμορφη αφήγηση του φίλου κου Σκιάννη.
Απίστευτη ιστορία από την Κύμη: Το σπίτι της φωτογραφίας έσωσε πολλούς κατοίκους από την πείναΕχετε αναρωτηθεί ποτέ ΓΙΑΤΙ μια περιοχή έχει πάρει ένα συγκεκριμένο όνομα?
Εγώ ποτέ! Τον τελευταίο χρόνο μόνο άρχισα να έχω αυτού του είδους τις αναζητήσεις. Κατ' αρχήν πήρα ένα μικρό τεφτεράκι και άρχισα να καταγράφω αυτά που είχα ακούσει από παπούδες και γιαγιάδες με τους οποίους κατά καιρούς τύχαινε να συνομιλήσω.
Οι Εκπολιτιστικοί Χορευτικοί Σύλλογοι Ψαχνών «Οι Ρίζες» και Κύμης «Αξάνεμες», ο Χορωδιακός Χορευτικός Σύλλογος Κονιστρών και η Χορευτική ομάδα του Προοδευτικού Συλλόγου Ανδρονιάνων – Δένδρων Κύμης ταξιδεύουν από κοινού στην Κωνσταντινούπολη.
Την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015, τα χορευτικά συγκροτήματα των Συλλόγων θα αναχωρήσουν από την Εύβοια για να πάρουν μέρος στο 9ο Διεθνές φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών, Χορωδιών και Ορχηστρών στο BESIKTAS.
«.........Σιγανή, .............. Mέτρια............ ή .........Δυνατή............»
Ο Μπάρμπα Γιάννης των παιδιών
Εκει στα στενά δρομάκια του χωριού μας, που τα παιδιά με το παιχνίδι τους, έδιναν τη δική τους χαρούμενη νότα και ζωντάνευαν τη γειτονιά, γινόταν η συνάντηση με το μπάρμπα γιάννη μας, που κατηφόριζε από το σπίτι του γιά το καφενείο.
H ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι πραγματική και μας βοηθά με απλό τρόπο να κατανοήσουμε, χωρίς συναισθηματισμούς, τι σημαίνει ένα οικοσύστημα και γιατί η απώλεια ενός κρίκου της αλυσίδας μπορεί να έχει συνέπειες για όλους μας. Με λίγα λόγια, γιατί μπορεί να μας αφορά η εξαφάνιση ενός είδους.
Πρόκειται για ένα μεγάλο «οικολογικό» πείραμα -έτσι το χαρακτήρισε ο William Ripple, καθηγητής Oικολογίας στο πανεπιστήμιο του Ορεγκον- που πραγματοποιείται στο Γελοουστόουν των ΗΠΑ. Στο εθνικό πάρκο, ο τελευταίος λύκος σκοτώθηκε το 1926.

Έχει την δύναμη να εξολοθρεύει τα μικρόβια εντός του χρονικού διαστήματος των εξήντα (60) λεπτών!
Οι κρητικοί από πολύ παλιά με θυμάρι έτριβαν τα ούλα τους για να θεραπεύσουν την ουλίτιδα. Τα τελευταία χρόνια κλινικές μελέτες το έχουν επιβεβαιώσει, οι αντιβακτηριακές και αντισηπτικές ιδιότητες του θυμαριού είναι όντως αποτελεσματικές για την οδοντική πλάκα την ουλίτιδα και την τερηδόνα.